kitab witir
الوتر
Bab Anjuran Melaksanakan Witir
Bāb Istiḥbāb al-Witr
باب اسْتِحْبَابِ الْوِتْرِ.
1416 - Ibrahim bin Musa menyampaikan kepada kami, beliau berkata, Isa mengkhabarkan kepada kami, daripada Zakariyya, daripada Abu Ishaq, daripada ‘Ashim, daripada ‘Ali bahawa Rasulullah ﷺ bersabda, “Wahai para pencinta al-Quran, hendaklah kalian melaksanakan solat Witir. Sungguh, Allah itu witir (ganjil) dan menyukai (sesuatu yang) witir.”
١٤١٦ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى، عَن زَكَرِيَّا، عَن أَبِي إِسْحَاقَ، عَن عَاصِمٍ، عَن عَلِي - رضى الله عنه - ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - صلى الله عليه وسلم-: «يَا أَهْلَ الْقُرْآنِ أَوْتِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ».
1417 - ‘Utsman bin Abu Syaybah menyampaikan kepada kami, beliau berkata, Abu Hafsh al-Abbar menyampaikan kepada kami, daripada al-A‘masy, daripada ‘Amr bin Murrah, daripada Abu ‘Ubaydah dari Abdullah, daripada Nabi ﷺ semakna dengan hadis sebelumnya. Perawi menambahkan: Lalu seorang Badwi bertanya, “Apa yang kamu ucapkan?” Baginda menjawab, “(Perkataanku) ini bukan (ditujukan) untukmu mahupun teman-temanmu.”
١٤١٧ - حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ الأَبَّارُ، عَن الأَعْمَشِ، عَن عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَن أَبِي عُبَيْدَةَ، عَن عَبْدِ اللَّهِ، عَن النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم - بِمَعْنَاهُ زَادَ فَقَالَ أَعْرَابِي مَا تَقُولُ فَقَالَ: «لَيْسَ لَكَ وَلاَ لأَصْحَابِكَ».
1418 - Abu al-Walid al-Thayalisi dan Qutabah bin Sa‘id menyampaikan kepada kami, beliau berkata, hadis yang semakna dari al-Layts, mereka berkata, Yazid bin Abu Habib menyampaikan kepada kami, daripada Abdullah bin Rasyid al-Zawfi, daripada Abdullah bin Abu Murrah al-Zawfi, daripada Kharijah bin Hudzafah –menurut Abu al-Walid al-Adawi– berkata, Rasulullah ﷺ menemui kami lalu bersabda, “Sungguh, Allah telah menambahkan bagi kalian solat (sebuah amalan sunah), yang lebih baik bagi kalian daripada unta merah (harta termahal), iaitu solat Witir. Allah tetapkan waktu pelaksanaannya antara Isyak sampai terbit fajar.”
١٤١٨ - حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ - الْمَعْنَى - ، قَالَا: حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَن يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَاشِدٍ الزَّوْفِيِّ، عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُرَّةَ الزَّوْفِيِّ، عَن خَارِجَةَ بْنِ حُذَافَةَ - قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ الْعَدَوِيُّ - قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - فَقَالَ: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَمَدَّكُمْ بِصَلاَةٍ وَهِي خَيْرٌ لَكُمْ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ وَهِي الْوِتْرُ فَجَعَلَهَا لَكُمْ فِيمَا بَيْنَ الْعِشَاءِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ».
Bab Orang Yang Tidak Melaksanakan Witir
Bāb fī Man Lam Yūtir
باب فِيمَنْ لَمْ يُوتِرْ.
1419 - Ibn al-Mutsanna menyampaikan kepada kami, beliau berkata, Abu Ishaq al-Thalqani menyampaikan kepada kami, beliau berkata, al-Fadhl bin Musa menyampaikan kepada kami, daripada ‘Ubaydullah bin Abdullah al-Ataki, daripada Abdullah bin Buraydah bahawa bapanya berkata, Saya mendengar Rasulullah ﷺ bersabda, “Solat witir ialah hak [yang wajib dipenuhi]. Siapa yang tidak melaksanakannya, dia bukan dari golongan kami. Solat Witir ialah hak. Siapa yang tidak melaksanakannya, dia bukan dari golongan kami. Solat Witir ialah hak. Siapa yang tidak melaksanakannya, dia bukan dari golongan kami.”
١٤١٩ - حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَن عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَتَكِيِّ، عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَن أَبِيهِ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - يَقُولُ: «الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا».
1420 - al-Qa‘nabi menyampaikan kepada kami, daripada Malik, daripada Yahya bin Sa‘id, daripada Muhammad bin Yahya bin Habban, daripada Ibn Muhairiz bahawa seorang lelaki dari bani Kinanah –yang dikenal dengan al-Mukhdaji– mendengar seorang lelaki di Syam –yang dikenal dengan Abu Muhammad– berkata, Sungguh, solat Witir itu wajib. al-Mukhdaji berkata, Kemudian saya pergi menemui ‘Ubadah bin al-Shamit dan memberitahunya. ‘Ubadah berkata, “Abu Muhammad salah. Saya mendengar Rasulullah ﷺ bersabda, “Lima solat yang Allah telah mewajibkannya atas hamba-Nya. Siapa melaksanakannya dengan sempurna, tidak menyia-nyiakannya dengan maksud meremehkannya, beliau berhak atas janji Allah untuk memasukkannya ke dalam syurga. Siapa tidak melaksanakannya, janji Allah tidak berlaku baginya. Jika Allah menghendaki, Dia menyeksanya. Jika Allah menghendaki pula, Dia memasukkannya ke dalam syurga.”
١٤٢٠ - حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَن مَالِكٍ، عَن يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَن مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَن ابْنِ مُحَيْرِيزٍ أَنَّ رَجُلاً مِنْ بَنِي كِنَانَةَ يُدْعَى الْمُخْدَجِيَّ سَمِعَ رَجُلاً بِالشَّامِ يُدْعَى أَبَا مُحَمَّدٍ يَقُولُ إِنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ. قَالَ الْمُخْدَجِيُّ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - يَقُولُ: «خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ عَلَى الْعِبَادِ فَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ بِهِنَّ فَلَيْسَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ».